กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
捞尸人 第438章
ถานเหวินปินลุกขึ้นจากโต๊ะ หยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่เดินออกไปรับสายข้างนอก
หลินซูโหย่วยังคงนั่งกินข้าวต่อที่โต๊ะอาหาร พ่อแม่ของโจวอวิ๋นอวิ๋นคอยคีบกับข้าวให้เขาอย่างกระตือรือร้น พวกเขาชอบชายหนุ่มที่ซื่อตรงและขยันขันแข็งอย่างอาโหย่วคนนี้มาก หากพวกเขามีลูกสาวอีกสักคนและอาโหย่วยังไม่มีแฟน พวกเขาก็อยากได้ลูกเขยแบบอาโหย่วจริงๆ
“เฮ้อ... อิ่มแล้ว!” หลินซูโหย่ววางตะเกียบลงแล้วตบพุงเบาๆ
พ่อของอวิ๋นอวิ๋นหยิบบุหรี่ออกมาส่งให้ หลินซูโหย่วหัวเราะ “แหะๆ” กำลังจะยื่นมือไปรับ แต่กลับมีมือหนึ่งยื่นเข้ามาคว้าบุหรี่ไปเสียก่อน
ถานเหวินปินหยิบไฟแช็กขึ้นมาจุดให้ว่าที่พ่อตา แล้วจึงจุดให้ตัวเอง “พ่อครับ แม่ครับ เพื่อนผมมีเรื่องนิดหน่อย ผมต้องไปดูสักหน่อย อาโหย่ว ไปกันเถอะ ไปบ้านพี่เลี่ยงกัน”
มื้อเย็นถานเหวินปินดื่มกับว่าที่พ่อตาไปสองแก้ว เขาจึงนั่งที่เบาะข้างคนขับ หลินซูโหย่วสตาร์ทรถกระบะคันเล็กแล้วถามขึ้น “เกิดอะไรขึ้นที่บ้านพี่เลี่ยงครับ?”
“ฆาตกรที่สร้างบ้านเฮี้ยนหลังนั้นย้อนกลับมาน่ะสิ ตอนที่มันจะลงมือกับพี่เลี่ยง ก็โดนสัตว์เลี้ยงที่ไป๋นั่วกับพวกเลี้ยงไว้จัดการเข้าให้”
“พี่เลี่ยงไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?”
“ไม่เป็นไรหรอก ออกจากสถานีตำรวจกลับไปแล้ว พวกเราไปดูให้เห็นกับตาสักหน่อยเถอะ”