กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
คนกู้ศพ บทที่ 436
==================================================
บทที่ 436
“อืม พี่ชาย ดูเร็วเข้า!”
“ดูอะไรล่ะ กำลังนับเงินให้แกอยู่นี่นา แบ่งตามที่ตกลงกันไว้ แต่ต้องหักค่าของที่ลงไปก่อนนะ”
“พี่ชาย ดูสิ ดูเร็วเข้า!”
“แกเหม่ออะไรอยู่... นี่มันอะไรกัน?”
เดิมทีโรงงานแห่งนี้ก็แค่ว่างเปล่า นอกจากหน้าต่างสองข้างบนหลังคาที่เสียหายไปบ้าง ก็ไม่ได้ดูทรุดโทรมอะไรมากมายนัก
แต่ในตอนนี้ ร่องรอยความผุพังที่ถูกกาลเวลากัดกร่อนกำลังแพร่กระจายไปทีละน้อย รอยร้าวบนพื้นปูนซีเมนต์ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ ป้ายสโลแกนบนผนังหลุดร่อนไม่หยุด ตะไคร่น้ำเก่าบนหลังคาเติบโตอย่างอิสระ แม้แต่แสงแดดที่ส่องเข้ามาหลังฝนหยุดก็ยังดูเก่าซีดจางลง กลายเป็นสีเหลืองหม่นไปทีละน้อย
ภาพที่เห็นนี้ทำให้ผู้คนคิดไปเองว่าอยู่ในความฝัน แต่พวกเขากลับมั่นใจอย่างยิ่งว่า ตั้งแต่จำความได้ในชีวิตนี้ ไม่เคยฝันที่สมจริงและละเอียดอ่อนเช่นนี้มาก่อนเลย