กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 292
“เพื่อนเอ๊ย ไม่ไปโรงพยาบาลจริงๆ เหรอ?”
“ไม่ต้อง”
“ถ้าเธอขัดสนเรื่องเงิน เดี๋ยวฉันออกให้”
“ไม่ต้อง”
“ฉันว่าไปตรวจที่โรงพยาบาลหน่อยดีกว่า สภาพเธอตอนนี้... ดูน่ากลัวเกินไปแล้ว”
“ไม่ต้อง”
“เอ่อ... เธออุดหูไว้แบบนั้น จะได้ยินที่ฉันพูดได้ยังไง”
“ไม่ต้อง”
จ้าวอี้เอนตัวพิงเบาะข้างคนขับ จมูกและหูอุดด้วยสำลีก้อนหนา ในมือถือผ้าขนหนูสีขาวคอยซับเลือดที่ไหลซึมออกมาจากขอบตาเป็นระยะ