บทที่ 291 ประตูผีเปิดออก

**ตอนที่ 291: ประตูผีเปิดออก**

อันที่จริง เจ้าของสุสานร่างนี้ไม่ได้มีพลังอำนาจอะไรมากมาย หากไม่ถูกรบกวนจากภายนอก เขาก็เป็นเพียงศพธรรมดาที่ถูกฝังอยู่ที่นี่ ดังนั้นการเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นหุ่นเชิดจึงไม่ใช่เรื่องยากและไม่ต้องใช้ต้นทุนสูงนัก

ทว่าด้วยความพิเศษของร่างกายที่สามารถรองรับพลังได้มหาศาล ทำให้ภายในร่างของเขามีทั้งแสงสามสีไหลเวียน และในดวงตายังมีแสงสีทองของพุทธศาสนาเปล่งประกาย ความบังเอิญเหล่านี้เองที่ทำให้หุ่นเชิดตัวนี้มีพลังที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

โอกาสเช่นนี้เป็นสิ่งที่พบได้ยากยิ่ง ต้องอาศัยทั้งจังหวะเวลา สถานที่ และความพร้อมของปัจจัยต่างๆ อย่างลงตัว

จ้าวอี้ยังรู้สึกว่าตลอดชีวิตของเขา คงไม่มีทางได้พบเจอเหตุการณ์เช่นนี้เป็นครั้งที่สองอีกแล้ว

อย่างไรก็ตาม สิ่งแรกที่เขาต้องทำในตอนนี้คือการส่ง "ร่างต้น" ของตัวเองออกไปเสียก่อน

เพราะหากการต่อสู้ในห้องสุสานแคบๆ นี้เริ่มขึ้น ร่างต้นของเขาจะต้องได้รับความเสียหายอย่างแน่นอน

อาจเป็นเพราะ "ภายใน" ร่างหุ่นเชิดนี้กำลังไหลเวียนไปด้วยพลังอันทรงพลังและสับสนวุ่นวาย ความรู้สึกที่ถูกเติมเต็มจนล้นปรี่นี้มันช่างเร้าอารมณ์เสียจนจ้าวอี้รู้สึกขัดตาเมื่อมองกลับมาที่ร่างต้นของตัวเอง

ทุกอย่างต้องมีการเปรียบเทียบถึงจะเห็นความแตกต่าง เมื่อเทียบกันแล้ว ร่างต้นของเขายังดูอ่อนแอเกินไป ราวกับต้นหลิวที่โอนเอนไปตามลมจนเขารู้สึกรังเกียจ