บทที่ 290 章

捞尸人 第290章

เหลียงเยี่ยนยกแขนซ้ายขึ้น นิ้วมือซ้ายขยับรัวราวกับกำลังนับจังหวะ ส่วนเหลียงลี่กุมมีดสั้นไว้ในมือขวา ปลายคมมีดขยับปรับองศาตามการคำนวณของพี่สาวอย่างไม่คลาดเคลื่อน

สองพี่น้องประสานงานกันอย่างรู้ใจเช่นที่เคยเป็นมา พยายามมองหาจุดอ่อนของม่านหมอกผีที่ปกคลุมอยู่

ขอเพียงหาจุดอ่อนพบ มีดสั้นเล่มนั้นก็จะพุ่งทะยานออกไป กรีดเปิดช่องโหว่ให้พวกนางหลบหนีออกไปได้

หน้าที่ของพวกนางมีเพียงเฝ้าสุสานไม่ให้ถูกทำลายจากภายนอก ส่วนความผิดปกติที่เกิดขึ้นภายในนั้นไม่เกี่ยวกับพวกนาง ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้จ้าวอี้ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ พวกนางจึงไม่มีเหตุผลอันใดที่จะต้องเอาชีวิตไปเสี่ยง

ทว่าไม่นาน คิ้วของเหลียงเยี่ยนก็ขมวดมุ่น: "มันกำลังเปลี่ยนไป เปลี่ยนเร็วมาก"

สีหน้าของเหลียงลี่ก็หม่นลงตามไปด้วย

ม่านหมอกผีที่เปลี่ยนแปลงได้ หมายความว่ามีคนบงการอยู่เบื้องหลัง และเห็นได้ชัดว่านั่นคือคนที่กำลังจะคลานออกมาจากหลุมศพ

ก่อนหน้านี้ตอนที่ค่ายกลถูกระเบิดจนแตกออก มีเศษผ้าใบพลาสติกปลิวว่อน บัดนี้เมื่อดินในสุสานทรุดตัวลงเรื่อยๆ ร่างที่ยืนอยู่ข้างในก็เริ่มชัดเจนขึ้น

อินเหมิงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ลวดลายสีดำเริ่มจากหน้าผากแผ่ขยายไปทั่วร่างเกือบทั้งหมด ในเบ้าตาของนางเต็มไปด้วยหมอกสีเทาที่ไหลวน