บทที่ 289 9

คนกู้ศพ บทที่ 289

เทพผู้พิทักษ์?

ก้าวที่หลินซูโหย่วกำลังพุ่งไปข้างหน้าชะงักเล็กน้อย เมื่อครู่เขายังเพิ่งบอกพี่เสี่ยวหย่วนว่าจะไปช่วยพี่ปินจับพวกสารเลวสองคนนั้น แต่ไม่คิดเลยว่าบูมเมอแรงจะย้อนกลับมาหาตัวเองเร็วขนาดนี้

แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นท่านเจินจวินแล้ว แต่ในความรู้สึกนึกคิด เขาก็ยังคงคิดว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของเทพผู้พิทักษ์

ตรงกันข้ามกับสภาพจิตใจของหลินซูโหย่วอย่างสิ้นเชิง คือร่างทรงที่อยู่ในตัวเขา เปลือกตากระตุกถี่ๆ แสดงให้เห็นถึงความกระตือรือร้นอย่างแรงกล้าของร่างทรงที่อดทนรอไม่ไหว

แน่นอนว่าความลังเลของหลินซูโหย่วเป็นเพียงชั่วพริบตา เขารู้ดีว่าการปกป้องท่านจ๋ายและคนอื่นๆ เป็นหน้าที่ของเขา ดังนั้น แม้ว่าจะเป็นเทพผู้พิทักษ์มาปฏิบัติการที่นี่ เขาก็ต้องหยุดยั้งให้ได้!

นัยน์ตาแนวตั้งเปิดออก ท่านเจินจวินกระเรียนขาวปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ตั้งแต่แรกเริ่มเขาก็ไม่ได้เก็บงำหรือซ่อนเร้นพลังปราณแม้แต่น้อย ลวดลายสีขาวอมฟ้าเป็นหลักปรากฏขึ้นจากใต้ผิวหนังลึกๆ รายละเอียดอื่นๆ ยังแนบสนิทกับร่างกายได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้จะไม่ได้สวมชุดแสดงหรือหมวกขุนนาง แต่เมื่อเขาปรากฏตัว ออร่าแห่งความน่าเกรงขามนั้นก็เพียงพอที่จะบดขยี้เทพเร่ร่อนที่พบเห็นได้ทั่วไป

เทพผู้พิทักษ์ทั้งสองนั้น ไม่ใช่เทพเจิงและเทพซุ่นที่ถูกอัญเชิญมา

คนหนึ่งหลังจากลงยันต์บนใบหน้าแล้วมีดวงตาคมกริบดุจเสือและหนวดเครา แข็งแกร่งดุดัน ถือดาบหัก นั่นคือขุนพลพยัคฆ์