บทที่ 224 4

ตอนที่ 224

“โชคดีที่พอฟ้าสางลมพายุก็สงบลง ไม่อย่างนั้นข้าก็ไม่กล้าเอาเรือออกตอนนี้หรอก พวกคุณนี่ดวงดีจริงๆ”

“นั่นสิครับ นั่นสิ”

หลินซูโหย่วเลียนแบบท่าทางของพี่ปินปินในอดีต เดินเข้าไปหาคนขับเรือเฒ่า ควักกล่องบุหรี่ออกมาแล้วส่งให้ชายชราที่กำลังบังคับเรืออยู่

ตอนที่หยิบไฟแช็กออกมา หลินซูโหย่วตั้งใจจะโชว์เท่ด้วยการโยนไฟแช็กขึ้นฟ้าแล้วใช้มืออีกข้างรับ แต่จังหวะนั้นคลื่นลูกหนึ่งซัดเข้ามา ตัวเรือโคลงเคลง ไฟแช็กจึงกระแทกเข้ากับกราบเรือแล้วร่วงลงสู่ทะเลไป

คนขับเรือเฒ่าเห็นแล้วขำก๊าก อดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้าง เขาหยิบไม้ขีดไฟของตัวเองขึ้นมาจุดสูบ แล้วเลยจุดให้หลินซูโหย่วด้วย

“ถามหน่อยเถอะ พวกคุณมาเกาะนี้กันทำไมตอนนี้ ยังไม่ถึงฤดูกาลไม่ใช่หรือไง”

“มาเที่ยวชมครับ มาวาดรูป”

“อ้อ... กินอิ่มจนไม่มีอะไรทำสินะ”

หลินซูโหย่วตอบ “ก็ถือเป็นชีวิต เป็นงานอย่างหนึ่งครับ”