บทที่ 171 章

第171章

หลี่จุยหย่วนสะบัดแขนลง มือแบออก กระบี่เหรียญทองแดงหลุดออกจากมือตามแรงเหวี่ยง กลายเป็นวงเหรียญทองแดงตกลงบนฝ่ามือ

แม้จะไม่อยู่ในรูปทรงกระบี่ แต่เหรียญทั้งหมดยังคงเชื่อมต่อกัน สามารถนำมาสวมข้อมือเป็นกำไลได้

ปลายนิ้วของเด็กหนุ่มสัมผัสเบาๆ ไปยังคราบสนิมบนเหรียญเหรียญหนึ่ง นี่ไม่ใช่สนิมโลหะธรรมดา แต่เป็นคราบที่เกิดจากการซึมซับเลือดของสิ่งชั่วร้ายและเลือดของเจ้าของเดิมมาอย่างยาวนานจนกลายเป็นชั้นเคลือบพิเศษ

หากนำไปใช้ฟันหรือสับ ประสิทธิภาพจะต่ำมาก เทียบไม่ได้เลยกับพลั่วแม่น้ำเหลือง หรือแม้แต่ท่อนไม้แข็งๆ สักท่อน

คุณค่าที่แท้จริงของกระบี่เหรียญทองแดงนี้ อยู่ที่การใช้เป็นสื่อกลางในการร่ายอาคม

ในอดีตเวลาหลี่จุยหย่วนร่ายอาคม เขามักจะวาดอักขระอาคมลงบนแขนและมือของตนเอง แล้วใช้พลังปราณและจิตวิญญาณของตนเป็นตัวกระตุ้น เขาขี้เกียจหาวัตถุสื่อกลาง เพราะของทั่วไปมักไม่สามารถรับประกันผลลัพธ์ของการร่ายอาคมได้

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าวัตถุสื่อกลางไม่มีประโยชน์ เพียงแต่เขายังไม่เคยเจอของที่ถูกใจจริงๆ เท่านั้น

แต่ตอนนี้ เขาได้มันมาแล้ว

เมื่อมีสิ่งนี้ การร่ายอาคมของเขาจะง่ายขึ้นมาก อีกทั้งคราบสนิมที่ติดมากับเหรียญยังช่วยเสริมพลังให้กับอาคมได้ในระดับหนึ่ง