บทที่ 150 (จบเล่ม)

ตอนที่ 150 (จบเล่ม)

“แน่ใจนะว่าต้องกลึงไอ้นี่ออกมา?”

ช่างเก๋ทำหน้าไม่สู้ดีนักขณะถือแบบแปลนในมือ

แบบแปลนมีอยู่สองแผ่น

แผ่นแรกยังอยู่ในขนาดที่สมเหตุสมผล

แต่แผ่นที่สองนอกจากขนาดจะเกินจริงจนเห็นเส้นเลือดปูดโปนแล้ว ปลายด้านหนึ่งยังโค้งงออีกต่างหาก

“ใช่ครับ” ถานเหวินปินยื่นบุหรี่ให้ช่างเก๋ “ลำบากคุณแล้ว”

แผ่นแรกเอาไว้ให้ท่านกงกงหวังน้อย ส่วนแผ่นที่สองเอาไว้ให้ขันทีใหญ่

ทั้งสองคนจะถูกฝังไปด้วยกัน ดังนั้นจะใช้แบบเดียวกันไม่ได้ ต้องมีความแตกต่างกันไว้บ้าง เผื่อวันดีคืนดีทั้งสองคนนึกสนุก ขุดขึ้นมาเปรียบเทียบกันในปรโลกจะทำอย่างไร?

ช่างเก๋ถามขึ้น “ไอ้นี่... ผมได้ยินมาว่าปกติเขาไม่ใช้ยางทำกันหรอกหรือ?”