บทที่ 148 8

ตอนที่ 148

สิ้นเสียงคำพูด ความเงียบงันก็เข้าปกคลุม

เปรียบเสมือนก้อนหินที่ถูกทุ่มลงสู่ผิวน้ำ หลังเสียง “ตู้ม” ดังขึ้นเพียงครั้งเดียว มันก็จมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งอย่างรวดเร็ว

ระลอกคลื่นแผ่ขยายออกไป ก่อนจะกลับคืนสู่ความสงบนิ่งอีกครั้ง

ทว่าในชั่วพริบตา ลมพายุก็พัดหวนกลับมา

สายลมที่เคยพัดผ่านเมื่อหลายร้อยปีก่อน กลับมาโหมกระพือเปลวไฟที่ไม่เคยดับมอดลงตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมาอีกครั้ง

ก้นทะเลสาบที่เคยราบเรียบไร้คลื่น บัดนี้ลาวาเริ่มเดือดพล่าน แสงเพลิงไหลเวียนไปทั่ว จนทำให้ทะเลสาบทั้งผืนเดือดพล่านอย่างบ้าคลั่ง

ภายในพระราชวัง ทุกคนหันหน้าไปทางหลี่จุยหย่วนและรูปปั้นที่อยู่เบื้องหลังเขา พร้อมใจกันทำความเคารพ

ตระกูลเก่าแก่ทั้งสี่แห่งเทียนเหมิน ต่างมีธรรมเนียมปฏิบัติที่แตกต่างกันไป แต่ในเวลานี้ กลับพร้อมเพรียงกันอย่างน่าประหลาด

ยายเฒ่าตระกูลหลิวเคยกล่าวกับหลี่จุยหย่วนไว้ว่า: ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว เราไม่ยึดติดกับธรรมเนียมเก่าคร่ำครึพวกนั้นหรอก