บทที่ 122 2

บทที่ 122

เนื่องจากไม่พบสารพิษโดยตรง และทางโรงพยาบาลก็ยังไม่มีรายงานผลการตรวจสารพิษที่ชัดเจน ตำรวจจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก พวกเขาไม่สามารถเรียกตัวผู้ต้องสงสัยทุกคนมาสอบสวนที่สถานีได้ แม้แต่การตรวจสอบเครือข่ายความสัมพันธ์ก็ทำได้เพียงแค่การสอบถามข้อมูลเบื้องต้นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม การดำเนินการที่รวดเร็วและทันท่วงทีนี้ ช่วยให้ข่าวลือเรื่อง "โจวอวิ๋นอวิ๋นถูกวางยา" กลายเป็นเรื่องที่ "มีมูล" ขึ้นมา ซึ่งช่วยดับกระแสข่าวที่กำลังก่อตัวและเตรียมจะแพร่กระจายออกไปว่า "หัวหน้าห้องหญิงของโรงเรียนนี้จู่ๆ ก็เป็นบ้า" ได้ทันเวลา

เพราะถ้าหากเป็นอาการทางจิตกำเริบจริงๆ ก็คงไม่จำเป็นต้องใช้ตำรวจจำนวนมากขนาดนี้

ขณะที่ถานอวิ๋นหลงกำลังวางแผนงานและทิศทางการสืบสวนในขั้นตอนต่อไป หลี่จุยหย่วนและหลินซูโหย่วก็แยกตัวออกมาจากหอพักและขึ้นรถตำรวจที่นั่งมา

หลินซูโหย่วดูตื่นเต้นและกระตือรือร้น "พี่จุยหย่วน เราจะทำยังไงกันต่อครับ?"

"มีวิธีที่ง่ายที่สุดอยู่"

"วิธีง่ายๆ ดีเลยครับ งั้นใช้วิธีนั้นแหละ!"

"นายไปลักพาตัวนักศึกษาหญิงทั้งห้าคนนั้นมา แล้วก็ทรมานเค้นความจริงซะ"

หลินซูโหย่ว: "..."