บทที่ 63 3

คนกู้ศพ บทที่ 63

หลังจากเชฟปรุงอาหารอย่างพิถีพิถัน เขาก็เช็ดมือช้าๆ ยืนอยู่ห่างๆ และเฝ้าดูแขกชิมอาหารอย่างเงียบๆ ฆาตกรหลังจากก่ออาชญากรรมแล้ว ก็ซ่อนตัวอยู่ในฝูงชน แอบกลับไปยังที่เกิดเหตุ และสัมผัสเส้นกั้นที่แขวนอยู่ตรงหน้า หลี่จุยหย่วนไม่รู้ว่าตัวเองเป็นแบบไหน หรืออาจจะไม่ใช่ทั้งสองอย่าง

เพราะตอนนี้ เขายังห่างไกลจากการที่จะสามารถดึงคุณค่าทางอารมณ์จากผู้อื่นได้

แต่ลึกๆ ลงไปในใจ เขาสัมผัสได้ถึงเปลวไฟจางๆ ที่ริบหรี่ แต่ก็กำลังลุกไหม้อยู่จริงๆ เหมือนกับความรู้สึกผ่อนคลายและจดจ่อที่เขาสัมผัสได้เมื่อวาดภาพศพที่บ้าน ตอนนี้เขาก็รู้สึกกระตือรือร้นเช่นกัน

เขาได้รับโรคจากหลี่หลาน เป็นทะเลทรายแห่งอารมณ์ แต่ในทะเลทรายก็สามารถปลูกกระบองเพชรได้ และอารมณ์ที่แห้งแล้งของเขาก็สามารถผันผวนได้จากอิทธิพลของศพ

การค้นพบนี้ยากที่จะบอกคนนอก พวกเขาไม่เพียงแต่จะเข้าใจยากเท่านั้น แต่ยังจะคิดว่าเขาบ้าอีกด้วย ไม่เป็นไร อย่างไรเสียอาหลีก็จะเข้าใจ

หลี่จุยหย่วนตัดสินใจว่าเมื่อเขาพบกับหญิงสาวที่เมืองซานเฉิง เขาจะเล่าความรู้สึกเหล่านี้ให้เธอฟังอย่างละเอียด เพื่อให้เธอได้แบ่งปันความสุขที่อาการของเขาดีขึ้น นี่คือความลับระหว่างพวกเขาสองคน

ในขณะนี้ สายตาของศพทั้งหมดจับจ้องไปที่หลี่จุยหย่วน เด็กหนุ่มรู้ว่าพวกมันมองเห็นเขา

แต่เขาไม่รู้สึกกลัว น้ำค้างแข็งสีขาวใต้เท้าของเขากับรุ่นเซิงที่หายไป แสดงให้เห็นถึงทัศนคติของพวกมัน อย่างน้อยในตอนนี้ พวกมันยังคงรักษาความชัดเจนได้บางส่วน รู้ว่าใครกำลังช่วยพวกมันแก้แค้น