บทที่ 62 คนกู้ศพ

ชื่อบท

คนกู้ศพ บทที่ 62

เนื้อหา

"พี่เลี่ยงครับ พวกเราไปกันเถอะ รีบไปแจ้งตำรวจกัน" ถานเหวินปินดึงแขนเซวียเลี่ยงเลี่ยง

เขาเดาได้ลางๆ แล้วว่าเสี่ยวหย่วนคิดจะทำอะไร

ตอนที่เพิ่งรู้จักกันใหม่ๆ ตัวเขาเรียกเด็กชายว่า "พี่" นั้น ครึ่งหนึ่งมาจากความเคารพในตัวเด็กอัจฉริยะ อีกครึ่งหนึ่งเป็นการล้อเล่น

ทว่านับตั้งแต่ได้เห็นกับตาว่าเด็กชายไม่เสียดายแม้กระทั่งต้องแลกด้วยดวงตาหลั่งเลือดจนบอดสนิทเพื่อไปแก้แค้น และหลังจากได้เห็นซากศพแหลกเหลวของสองพ่อลูกคนแคระลอยอยู่บนผิวน้ำ คำว่า "พี่" ในสรรพนามที่เขาใช้เรียกก็เปี่ยมไปด้วยความยำเกรง

นี่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ สำหรับนักเรียนมัธยมปลายที่วันๆ ดีแต่ชกต่อยทะเลาะวิวาท จู่ๆ มาเจอคนโหดเหี้ยมระดับนี้ แถมคนโหดคนนี้ปกติยังชอบแสดงท่าทางน่ารักไร้เดียงสาไม่มีพิษมีภัยอีกด้วย

"เสี่ยวหย่วน ไม่ว่าเธอคิดจะทำอะไร เธอต้องรับประกันความปลอดภัยของตัวเองนะ เข้าใจไหม?"

"ครับ ผมจะทำตามนั้นครับ พี่เลี่ยงเลี่ยง"