บทที่ 33 章

第33章

“ปัง!”

ราวกับเป็นเพียงชั่วพริบตา แต่ก็ดูเหมือนผ่านไปเนิ่นนานเหลือเกิน

ลืมตาขึ้น หลี่จุยหย่วนพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง

เขาลุกขึ้นนั่ง กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างตั้งใจ สิ่งที่ต้องการยืนยันไม่ใช่แค่ว่าที่นี่คือห้องของเขาหรือไม่ แต่ยังรวมถึงว่าตอนนี้เขากำลังฝันอยู่หรือเปล่า

ผ่านไปครู่ใหญ่ หลี่จุยหย่วนจึงมั่นใจว่าที่นี่คือโลกแห่งความเป็นจริง

ทว่าข้างหูของเขายังคงหลงเหลือเสียงที่ท่านปู่ใช้ฝ่ามือถือยันต์ตบลงบนกระเบื้องอย่างชัดเจน

จากนั้นภาพตรงหน้าก็มืดดับไป

หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น หลี่จุยหย่วนจำไม่ได้เลย

เขาจำไม่ได้แม้กระทั่งว่าพิธีเปลี่ยนดวงจบลงตอนไหน และจำไม่ได้ว่าตัวเองเดินออกจากห้องท่านปู่กลับมาที่ห้องนอนของตัวเองได้อย่างไร