บทที่ 20 0

นักกู้ศพ บทที่ 20

==================================================

หลังจากขอร้องอ้อนวอน ผู้เฒ่าทั้งสองก็สงบลง

พวกเขาตายแล้ว

ดวงตาเบิกโพลงจนหางตาฉีกขาด จ้องมองเพดานตรงๆ

เส้นเลือดที่คอโป่งพอง เส้นเลือดใต้ผิวหนังเป็นสีดำ

มือและเท้าทั้งสองข้างงออยู่ใต้ร่าง ราวกับถูกมัดด้วยเชือกที่มองไม่เห็น เสียงร้องก่อนตายเหมือนเสียงคร่ำครวญก่อนถูกประหาร

หมอและพยาบาลเข้ามา พวกเขามาเร็วมาก แต่ก็ไม่ได้เหลือเวลาให้พวกเขามากนัก

ไม่ว่าจะเป็นปริมาณเลือดที่น่าตกใจ หรือสภาพร่างกายของผู้เฒ่าทั้งสองในขณะนั้น ก็ไม่มีความหมายที่จะทำการกู้ชีพอีกต่อไป

ต่อจากนั้นคือการไล่ฝูงชนที่มุงดูอยู่นอกห้องผู้ป่วย และให้ผู้ช่วยพยาบาลรีบมาทำความสะอาดห้อง