บทที่ 21 1

คนกู้ศพ บทที่ 21

==================================================

“ดังนั้น พี่เลี่ยงเลี่ยง นี่หมายความว่าเทวรูปที่ขุดพบจากโครงการก่อสร้างริมแม่น้ำและโลงศพที่ถูกงัดเปิดที่ฟาร์มเพาะเลี้ยง มีอายุอย่างน้อยสามร้อยปีใช่ไหม”

“ถูกต้อง เข้าใจแบบนั้นได้ แต่ที่แปลกคือ สามร้อยปีเป็นเวลานานมากจริงๆ แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้ประเพณีการบูชา ‘พระนางตระกูลไป๋’ ในท้องถิ่นของพวกคุณไม่เหลือร่องรอยเลย แม้แต่คนเฒ่าคนแก่ก็ไม่มีใครรู้จักนางเลย แต่ในบันทึกประวัติศาสตร์ท้องถิ่นกลับระบุไว้อย่างชัดเจน เรายังขุดพบวัดของนางอีกด้วย มีทั้งบันทึกลายลักษณ์อักษรและโบราณสถานจริง ไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จะไม่มีร่องรอยในประเพณีพื้นบ้านเลย นี่มันแปลกเกินไปแล้ว”

หลี่จุยหย่วนส่ายหน้าแล้วพูดว่า “พี่เลี่ยงเลี่ยง ศาสตราจารย์อาวุโสที่เกษียณแล้วท่านหนึ่งเคยบอกผมว่า การมีอยู่ไม่จำเป็นต้องสมเหตุสมผลเสมอไป แต่การมีอยู่ย่อมมีเหตุผลเสมอ”

“เสี่ยวหย่วน นายหมายความว่า การไม่มีอยู่ก็ย่อมมีเหตุผลเช่นกันใช่ไหม”