บทที่ 19 章

捞尸人 第十九章

หญิงสาวค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เธอคว้าคอของจ้าวเหอเฉวียนแล้วยกตัวเขาขึ้นลอยเหนือพื้น

เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ราวกับกำลังพินิจพิเคราะห์ดูอย่างละเอียด

ทันใดนั้น บริเวณลำคอของจ้าวเหอเฉวียน ตรงจุดที่มือของหญิงสาวจับอยู่ ก็เริ่มมีจุดสีดำผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และลุกลามไปทั่วร่างของเขาอย่างรวดเร็ว

จุดเหล่านั้นเริ่มขยายตัวและรวมตัวกัน กลายเป็นตุ่มหนองสีดำขึ้นเป็นปื้นๆ ตรงกลางของแต่ละปื้นบวมเป่งจนหนองไหลทะลักออกมา มันไหลย้อยลงมาตามร่างกาย ก่อนจะไปรวมตัวกันที่ปลายเท้าที่ลอยอยู่เหนือพื้น กลายเป็นหยดหนองหยดลงสู่พื้นดิน

ทว่า จ้าวเหอเฉวียนกลับไม่มีท่าทีเจ็บปวดหรือดิ้นรนใดๆ ราวกับเขายังคงหลับใหลอยู่

ในทางกลับกัน หลี่จุยหย่วนกลับรู้สึกถึงลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดีนัก หากการสัมผัสตัวหญิงสาวผู้นี้จะทำให้ติดเชื้อจนเน่าเปื่อยได้ เช่นนั้นเศษเนื้อสองชิ้นที่หญิงสาวทำหล่นใส่หน้าเขาก่อนหน้านี้ล่ะ...

บนใบหน้าของเขาเริ่มรู้สึกคันขึ้นมา

เขาตั้งใจสัมผัสดู มันคันจริงๆ ไม่ใช่แค่คิดไปเอง

แต่ถึงจะคันแค่ไหน ในตอนนี้หลี่จุยหย่วนก็ไม่กล้ายกมือขึ้นไปเกา