บทที่ 18 章

捞尸人 第十八章

==================================================

ตีห้าตรง หลี่จุยหย่วนเงยหน้าขึ้นนั่งตัวตรง พิงพนักเก้าอี้ ดวงตาปรือปรอย

เขารักษาท่านั่งนั้นไว้จนถึงตีห้าครึ่ง เมื่อสติสัมปชัญญะเริ่มกลับคืนมา อาการปวดหัวตุบๆ ก็ตามมาด้วย รูม่านตาเริ่มโฟกัสภาพได้อีกครั้ง จิตสำนึกค่อยๆ หวนคืนสู่ร่าง

หลี่จุยหย่วนใช้สองมือกดขมับตัวเองแล้วนวดคลึงช้าๆ

เขาไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหน หรือแม้กระทั่งไม่รู้ว่าตัวเองตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่

หลังจากนั่งพักอยู่อีกหนึ่งเค่อ หลี่จุยหย่วนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วมองไปที่โต๊ะหนังสือ เขาพบว่ามีคราบเลือดเปรอะเปื้อนอยู่บนนั้น สมุดการบ้านที่ใช้คำนวณก็ถูกย้อมจนแดงฉาน

เมื่อสายตากวาดผ่านเส้นขีดเขียนเหล่านั้น หลี่จุยหย่วนก็รู้สึกเจ็บแปลบที่สมอง เขาจึงรีบปิดสมุดการบ้านลงทันที

เขาค่อยๆ นึกย้อนกลับไป ก่อนที่สติจะดับวูบไป ดูเหมือนว่าเขาจะพยายามคำนวณดวงชะตาของตัวเองสินะ?

ดูท่าแล้ว... ดวงชะตาของตัวเองคงเป็นสิ่งที่ห้ามคำนวณจริงๆ