บทที่ 17 7

**คนกู้ศพ บทที่ 17**

หลังจากผ่านเหตุการณ์ศพดิ่งมาสองครั้ง และเพิ่งอ่าน "บันทึกเรื่องประหลาดในยุทธภพ" จบ หลี่จุยหย่วนก็ตั้งตารอที่จะได้ศึกษาเล่าเรียนเกี่ยวกับเรื่องศพดิ่งให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่า หลังจากอ่านทฤษฎีจนเข้าใจแล้ว ต่อไปก็ถึงเวลาต้องใช้สูตรคำนวณ และลองหาโอกาสนำสูตรเหล่านั้นไปแก้โจทย์จริงดูบ้าง

ทว่าเมื่อหยิบหนังสือสองชุดนี้ออกมา กลับให้ความรู้สึกเหมือนเพิ่งเริ่มเรียนวิชาหนึ่งได้ไม่ทันไร ก็ถูกยัดเยียดวิชาใหม่เข้ามาอีกสองวิชาเสียอย่างนั้น

เขาหันไปมองหีบใบนั้น ลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะเก็บหนังสือสองชุดนี้กลับไปแล้วสุ่มใหม่ดีหรือไม่ แต่ในหัวกลับปรากฏคำพูดของท่านทวดที่เคยกล่าวกับเขาในคืนนั้นขึ้นมา:

"เสี่ยวหย่วนโหว อย่าได้มักใหญ่ใฝ่สูง ต้องเริ่มเรียนรู้จากพื้นฐานให้แน่นเสียก่อน"

หลี่จุยหย่วนส่ายหน้า ช่างเถอะ ในเมื่อหยิบออกมาแล้วก็อ่านไปเถอะ

อ่านจบแล้ว บางทีครั้งหน้าเขาอาจจะสามารถดูโหงวเฮ้งหรือทำนายดวงชะตาให้ศพดิ่งได้บ้างก็ได้?

แต่ความคิดปลอบใจตัวเองแบบนี้มันช่างฟังไม่ขึ้นเอาเสียเลย

จะให้เขาไปดูโหงวเฮ้งพวกศพที่แช่น้ำจนพองอืดเป็นวุ้นหมูหรือ?