เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 11: คนกู้ศพ
“โครม!”
ยายหน้าแมวกระโจนขึ้นไปบนโต๊ะอาหาร นางจ้องมองเจียงซือที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
หลี่จุยหย่วนฉวยโอกาสนี้รีบคายผลไม้แห้งในปากออกมา มือทั้งสองข้างอดไม่ได้ที่จะกดลงบนหน้าผากตัวเอง ก่อนหน้านี้ตอนที่ผลไม้แห้งยังอยู่ในปาก มันให้ความรู้สึกเหมือนเคี้ยวโป๊ยกั๊กจนเต็มปากไปหมด
แต่ในตอนนี้ เขาพบว่าตัวเองไม่สามารถทำความเข้าใจสถานการณ์ได้อีกต่อไปแล้ว
ยายหน้าแมวจัดงานฉลองวันเกิดที่นี่ เขายังพอเข้าใจได้ และเขายังพยายามใช้กฎของที่นี่เพื่อเอาตัวรอด
แต่เจียงซือที่โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนี่มันเรื่องอะไรกัน?
ที่นี่เป็นสภาพแวดล้อมพิเศษที่กึ่งฝันกึ่งจริง ไม่ใช่ถิ่นของนางหรอกหรือ?
หลี่จุยหย่วนไม่เชื่อหรอกว่ายายแก่คนนี้จัดงานวันเกิดแล้วรู้สึกว่าเงียบเหงาเกินไป เลยจ้างคณะละครเด็กมาแสดงไม่พอ ยังอุตส่าห์ไปเชิญเจียงซือมาช่วยสร้างสีสันอีก
วินาทีนี้ หลี่จุยหย่วนรู้สึกว่าตัวเองโง่เหลือเกิน เหมือนนักเรียนหลังห้องที่เรียนไม่รู้เรื่อง