บทที่ 10 คนกู้ศพ

ตอนที่ 10: คนกู้ศพ

ในวินาทีนั้น หลี่จุยหย่วนรู้สึกราวกับถูกน้ำแข็งทั้งถังราดลงมาบนหัว ร่างกายของเขาเย็นเฉียบไปถึงกระดูก

ในความพร่าเลือนนั้น ราวกับว่าวิญญาณของเขาถูกความกลัวกระชากออกจากร่าง แต่ที่มันยังไม่หลุดออกไป ก็เพราะนี่ไม่ใช่ความจริง ร่างกายของเขาไม่ได้อยู่ที่นี่

“วิ่ง!”

หลี่จุยหย่วนคว้ามือฉินหลีแล้วลุกขึ้นวิ่งทันที

ทว่ายังไม่ทันได้ก้าวไปกี่ก้าว กลุ่มคุณยายที่ก่อนหน้านี้ยังนั่งล้างชามด้วยทรายก็มายืนขวางทางอยู่ตรงหน้าพวกเขาทั้งหมด

ร่างกายที่ดูเหี่ยวแห้งและแก่ชราเหล่านั้น ไม่ว่าหลี่จุยหย่วนจะผลักหรือชนอย่างไร ก็ไม่มีทีท่าว่าจะขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ในห้วงแห่งความสิ้นหวัง ความคิดหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวของหลี่จุยหย่วนกลับกลายเป็นว่า: มิน่าล่ะธุรกิจทำเครื่องกระดาษของคุณปู่ถึงได้ขายดีนัก วัสดุและฝีมือมันสมจริงขนาดนี้นี่เอง

อันที่จริง การจะฝ่าออกไปนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เลย เพราะเขายังเป็นเด็ก ไม่มีเรี่ยวแรงอะไร อีกทั้งวิชาของทั้งคุณปู่และหลิวจินเสีย เขาก็ทำไม่เป็นสักอย่าง

เดิมทีเขาคิดว่าตนเองจะสามารถหลบเลี่ยงเหตุการณ์นี้ไปได้ด้วยการซ่อนตัว และเขาก็เกือบจะทำสำเร็จแล้ว แต่กลับมาพังไม่เป็นท่าในวินาทีสุดท้าย