บทที่ 9 th

นักกู้ศพ บทที่ 9

เป็นเพราะคิดถึงกลางวัน ฝันถึงกลางคืนหรือเปล่า?

ก็สองวันนี้เขาได้มองเธอจนเพลินตาแทบจะเอาเธอมาเป็นที่ล้างพู่กันอยู่แล้ว

แต่แล้ว...

ในชั่วพริบตาต่อมา

ฉินหลีที่ยืนอยู่บนลานกว้างเงยหน้าขึ้นมองหลี่จุยหย่วนที่ยืนอยู่บนระเบียง

ทั้งสองสบตากันเป็นครั้งแรก

หลี่จุยหย่วนเข้าใจแล้วว่าเธอไม่ได้ปรากฏขึ้นในความฝันของเขาเอง แต่เธอเข้ามาในความฝันของเขา ความฝันเป็นภาพสะท้อนจากความเป็นจริง การที่เขามองเธอจนเป็นภาพติดตาเกือบจะเป็นนิสัยไปแล้ว ในความฝันก็ไม่ควรให้เธอมีการเคลื่อนไหวที่เกินเลย

ไม่สิ...

หลี่จุยหย่วนขมวดคิ้วเล็กน้อย