บทที่ 7 th

คนกู้ศพ บทที่ 7

มีกำแพงกั้นกลาง ระหว่างเตียงสองเตียง

บนเตียงฝั่งตะวันตก หลี่ซานเจียงขมวดคิ้วแน่น พึมพำไม่หยุด มือเท้าสะบัดไปมาอย่างควบคุมไม่ได้

แต่ถึงแม้จะมีปฏิกิริยามากขนาดนี้ เขาก็ยังไม่สามารถตื่นจากฝันร้ายได้

ในความมืดมิด ราวกับมีคนมองไม่เห็นกำลังกดทับอยู่บนตัวเขา

อีกฝ่ายหนักมาก กดจนหน้าอกเขาอึดอัด แทบจะหายใจไม่ออก

แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่สามารถผลักออกไปได้

หลี่ซานเจียงเองก็ไม่คาดคิดว่า ตนเองที่แบกศพมาทั้งชีวิต วันหนึ่งจะต้องมาเจอผีอำ

แต่ถึงแม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่วุ่นวายและสับสนวุ่นวายเช่นนี้ เขาก็ยังสามารถหาความปลอบใจให้ตัวเองได้:

“ดูเหมือนว่า พลังอาฆาตของท่านหย่วนโหวจะถูกส่งมาให้ข้าแล้ว ค่ายกลสำเร็จ!”