บทที่ 6 พิธีเดินน้ำ

**ตอนที่ 6: พิธีเดินน้ำ**

ยามนี้ของทุกวัน ความร้อนระอุเริ่มจะเบาบางลง แม้แต่สายลมที่พัดมาจากทุ่งนาก็ยังแฝงไว้ด้วยความเย็นสบาย

หลี่จุยหย่วนหันหน้าไปทางทุ่งนา หลับตาลงแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างตั้งใจอยู่หลายครั้ง

“เสี่ยวหย่วนโหว เป็นอะไรไป? บนตัวปู่มีกลิ่นอะไรหรือเปล่า?”

“ไม่ใช่ครับคุณปู่ ผมกำลังดมกลิ่นข้าวครับ”

“อ้อ แล้วได้กลิ่นไหมล่ะ?”

“ไม่ได้กลิ่นเลยครับ ไม่เหมือนที่เขียนไว้ในบทความเลย เขาบอกว่ากลิ่นข้าวหอมมากแท้ๆ”

“เจ้าเด็กโง่ เอ็งมาผิดจังหวะแล้ว รอตอนใส่ปุ๋ยหรือฉีดยาฆ่าแมลงสิ ปู่รับรองเลยว่ากลิ่นนั้นน่ะฉุนกึกจนลืมไม่ลงแน่!”

“คุณปู่แกล้งผมแล้ว”

“ฮ่าๆๆ” หลี่ซานเจียงหมุนคอไปมาพลางแบกหลานชายเดินไปตามคันนาต่อ “ตอนนี้พวกมันยังไม่มีกลิ่นหรอก แต่รอตอนเก็บเกี่ยว ตากแห้ง สีข้าว แล้วนึ่งเป็นข้าวสวยหรือทำขนมข้าวเหนียว ตอนที่ไอน้ำร้อนๆ พุ่งขึ้นมานั่นแหละ กลิ่นหอมน่ะเหรอ ต่อให้อยู่ไกลแค่ไหนก็ได้กลิ่นแล้ว”