กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 324. กระดูกภักดีแขวนประจาน ท่านอ๋องพิโรธชักดาบ
ด่านอู่ซุย ประตูทิศตะวันออก
สายลมยามค่ำคืน ในเวลานี้ราวกับหยุดนิ่ง
ความหนาวเหน็บแทรกซึมผ่านรอยต่อชุดเกราะของทหารทัพเจิ้นเป่ยทุกคน แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยแม้แต่หนึ่งในหมื่นของความหนาวเหน็บที่พวยพุ่งขึ้นในใจพวกเขา
ร่างที่ถูกแขวนประจานสูงตระหง่าน เนื้อตัวแหลกเหลวนั่น ได้บดขยี้สายใยแห่งความหวังที่จะตีฝ่าด่านไปได้ ในใจทหารทัพเจิ้นเป่ยทุกคนจนแหลกสลาย!
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... เซียวจวินหลิน! เจ้าเห็นหรือเปล่า!"
บนกำแพงเมือง สวีชางเฟิง แม่ทัพใหญ่กางแขนออก ราวกับคนบ้าที่กำลังโอ้อวดผลงานชิ้นเอกที่ตนภาคภูมิใจที่สุด
ใบหน้าของเขา แดงก่ำด้วยความตื่นเต้น
ภายใต้แสงคบเพลิง ใบหน้านั้นยิ่งดูบิดเบี้ยวและน่าเกลียดน่ากลัว
เขาสูดอากาศที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเข้าปอดลึก ๆ ใบหน้าเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มหลงใหลอย่างถึงที่สุด