บทที่ 322. เหตุไม่คาดฝันในเมืองหลวง

บทที่ 322. เหตุไม่คาดฝันในเมืองหลวง

เรือนร่างอ้อนแอ้นบนตัวเซียวจวินหลิน แข็งทื่อไปอย่างเห็นได้ชัด

ตามมาด้วยเสียงแค่นจมูกเบา ๆ ที่แฝงความอับอายสามส่วน ความขุ่นเคืองสามส่วน แต่กลับซ่อนความยินดีไว้ถึงสี่ส่วน ดังขึ้นข้างหูเขา

"ฮึ"

นอกกระโจม เสียงหัวเราะคิกคักดุจกระดิ่งเงินของหลี่เจาฮวาดังแว่วมา พร้อมกับคำหยอกเย้าแกมเยาะ

"ท่านต้องชดเชยให้น้องชิงอวี่ดี ๆ หน่อยนะ ช่วงที่ท่านลงใต้ไปเนี่ย นางคิดถึงท่านยิ่งกว่าข้าเสียอีก ปากก็บอกว่าเปล่า แต่ในใจน่ะ คิดถึงจนแทบจะจับไข้แล้ว"