กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 321. ฮองเฮาโปรดรักษากิริยาด้วย
เซียวจวินหลินสวมเกราะดำทมิฬ กระโดดลงจากเรือธง แล้วพลิกตัวขึ้นหลังม้าอย่างสง่างาม
เขามองดูใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความตื่นเต้นเหล่านั้น ฟังเสียงโห่ร้องดังกึกก้องปานภูเขาถล่มแผ่นดินทลาย ความสับสนและเมฆหมอกในใจที่เกิดจากเผยไท่อี กลับถูกความภักดีอันบริสุทธิ์และเร่าร้อนของกองทัพเจือจางลงไปมาก
ไม่ว่าเบื้องหลังจะมีมือที่มองไม่เห็นคอยชักใยอยู่หรือไม่ ทหารหาญตรงหน้าที่พร้อมจะสละชีพหลั่งเลือดเพื่อเขาเหล่านี้ ล้วนมีอยู่จริง
แผ่นดินที่เขากำลังต่อสู้ดิ้นรนเพื่อมันนี้ ก็มีอยู่จริง
เท่านี้ก็พอแล้ว
เขาค่อย ๆ ชัก ‘ดาบเทียนเซี่ย’ ที่เอวออกมา ชูขึ้นสูง ชี้ตรงไปยังฟากฟ้า!
"ทัพเจิ้นเป่ย!"
"เกรียงไกร!"
เสียงคำรามพร้อมกันของคนนับแสน รวมตัวกันเป็นคลื่นเสียงที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน ทำให้ด่านอู่ซุยทั้งด่านถึงกับสั่นสะท้าน!