บทที่ 320. เมืองหลวง ไม่ใช่เมืองหลวงในอดีตอีกต่อไป

บทที่ 320. เมืองหลวง ไม่ใช่เมืองหลวงในอดีตอีกต่อไป

"เจียงเหยียน? ไอ้น้องชาย! ยังไม่ตายอีกรึเนี่ย!" เฒ่าจ้าวชกไปที่หน้าอกของเขาเบา ๆ น้ำตาคลอเบ้า

"ข้าก็นึกว่า... นึกว่าจะไม่ได้เจอเจ้าอีกแล้วซะอีก!"

หลังจากทักทายและรำลึกความหลังกันพอหอมปากหอมคอ

ในที่สุด เจียงเหยียนก็รวบรวมสติ หันหน้าไปทางเซียวจวินหลิน บุตรชายของอดีตท่านอ๋องที่เขาเคยยอมสละชีพปกป้อง แล้วโค้งคำนับอย่างสุดซึ้ง

"แม่ทัพเจียงเหยียน คารวะท่านแม่ทัพน้อย!"