​บทที่ 217.ตัดแขนองค์ชายห้า

บทที่ 217.ตัดแขนองค์ชายห้า

“ใครกล้าแตะต้องคนของกองทัพเจิ้นเป่ยแม้แต่ปลายก้อย ข้าจะเอาคืนเป็นสิบเท่า!”

คำประกาศกร้าวของเซียวจวินหลินดังกึกก้องทรงพลัง

กลิ่นอายความดุดันเหี้ยมเกรียม ราวกับถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากกองซากศพและทะเลเลือด ระเบิดแผ่ซ่านออกมาพร้อมกับคำพูดนั้น!

“เคร้ง!”

หลี่ฉิงชางและขุนพลเฒ่าทั้งสาม รวมถึงลุงจ้าว ต่างชักดาบประจำกายออกมาแทบจะพร้อมเพรียงกัน โดยไม่ต้องมีใครปริปากสั่ง พวกเขายืนล้อมกรอบคุ้มกันเซียวจวินหลินไว้ตรงกลางอย่างแน่วแน่

ชายทั้งสี่คน ยืนหยัดดุจขุนเขาอันเงียบงัน กลิ่นคาวเลือดจากการกรำศึกมาอย่างยาวนาน ผสมผสานกับจิตวิญญาณนักรบที่ไม่ยอมจำนน ก่อตัวเป็นปราการที่มองไม่เห็นขึ้นมา

ทหารรักษาพระองค์และทหารม้าทะลวงฟันที่กำลังตีวงล้อมเข้ามา ต่างก็ชะงักฝีเท้าไปพร้อมกัน

มือที่กำอาวุธหอกดาบของพวกเขามีเหงื่อเย็นซึมออกมา