กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 218.แสงสนธยาสีเลือด จุดจบขององค์ชายใหญ่
ขุนพลเฒ่าทั้งสามก้มหน้าโขกศีรษะลงกับพื้น แฝงด้วยความรู้สึกผิดจากใจจริง
“รีบลุกขึ้นเร็วเข้า!” เซียวจวินหลินรีบเข้าไปพยุงพวกเขาทีละคนด้วยตัวเอง
“พวกท่านมีความผิดอะไรกัน? ที่พวกท่านทำไป ก็เพื่อปกป้องครอบครัวของพวกท่านเองทั้งนั้น ข้าให้ท่านหมอผีช่วยปรุงยาที่ดีที่สุดให้พวกท่านแล้ว บาดแผลบนร่างกาย รอยประทับตราบนใบหน้า อีกหน่อยก็จะค่อยๆ จางหายไปเอง”
คำพูดของเซียวจวินหลิน ทำเอาชายชาติทหารผู้แข็งแกร่งทั้งสามถึงกับน้ำตาซึม
หลังจากให้คนอื่นๆ แยกย้ายกันไปพักผ่อน เซียวจวินหลินก็รั้งตัวหวังเมิ่ง ขุนพลเฒ่าที่ภรรยาเพิ่งจะปลิดชีพตัวเองไป ให้อยู่คุยกันตามลำพัง
เขาโค้งตัวคำนับผู้อาวุโสตรงหน้าอย่างสุดซึ้ง
“ท่านลุงหวัง ข้าขอโทษ”
จากนั้น เขาก็ยื่นจดหมายเลือดสั่งเสียฉบับนั้น ให้หวังเมิ่ง