บทที่ 216.ใครกล้าแตะต้องกองทัพเจิ้นเป่ย ต้องชดใช้เป็นสิบเท่า

บทที่ 216.ใครกล้าแตะต้องกองทัพเจิ้นเป่ย ต้องชดใช้เป็นสิบเท่า

เซียวจวินหลินก้าวออกมาอย่างใจเย็น ไม่รีบร้อน เขามองทะลุถึงความประหม่าและความหวาดกลัวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่ดูเหมือนยุติธรรมขององค์ชายห้า

เขารู้ดีว่า องค์ชายห้าก็เป็นแค่หมากอีกตัวหนึ่ง ที่ฮ่องเต้กับราชครูผลักดันให้ออกมาอยู่เบื้องหน้าเท่านั้น

ยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมาประลองปัญญากับเขาหรอก

เซียวจวินหลินเดินไปหยุดอยู่กลางท้องพระโรง แล้วประกาศเสียงกังวาน “เรื่องนี้ ขุนพลทั้งสามไม่ได้เป็นคนใส่ร้ายข้า ทุกอย่างล้วนอยู่ในแผนการของข้าตั้งแต่แรกแล้ว”

คำพูดนี้ทำเอาทุกคนในท้องพระโรงตกตะลึงไปตามๆ กัน

น้ำเสียงของเซียวจวินหลินเรียบเฉยแต่ชัดเจน