เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 214.ตัวการกบฏที่แท้จริง
“ถ้าเสร็จแล้ว ก็ถึงตาข้าไต่สวนบ้างล่ะ”
คำพูดเพียงประโยคเดียวของเซียวจวินหลิน ราวกับมนตร์สะกด ที่หยุดทุกเสียงอื้ออึงในท้องพระโรงทองคำลงได้ในพริบตา
ท้องพระโรงที่เคยเซ็งแซ่ บัดนี้กลับเงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตกพื้น
ขุนนางบุ๋นบู๊ทั่วทั้งท้องพระโรง ไม่ว่าจะอยู่ฝั่งไหน ต่างก็ยืนอึ้งไปตามๆ กัน
พวกเขามองเซียวจวินหลินด้วยสายตาเหมือนมองคนบ้า ในหัวเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามตัวเบ้อเริ่ม
“มันจะทำอะไรของมัน? เสียสติไปแล้วหรือไง?”
“ข้าฟังผิดไปหรือเปล่า? มันเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงบอกว่าถึงตามันไต่สวนแล้ว?”
“พยานหลักฐานก็ครบถ้วนสมบูรณ์ ขุนพลเฒ่าทั้งสามคนก็เซ็นชื่อรับสารภาพแล้ว นี่มันเป็นคดีประหารที่มีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาจนดิ้นไม่หลุดแล้ว! วันนี้ซื่อจื่อคนนี้ ไม่มีทางรอดไปได้หรอก!”
“เซียวจวินหลิน ตอนนี้เขากำลังไต่สวนคดีที่เจ้าเป็นกบฏขายชาติอยู่นะ ไม่ใช่ให้เจ้ามาไต่สวนคนอื่น!”