กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 122.ทำอย่างไรถึงจะหนีออกจากเมืองหลวงได้
เซียวจวินหลินมองเจ้ากรมพิธีการ ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น น้ำหูน้ำตาไหลนองหน้า อดไม่ได้ที่หางตาจะกระตุก
เหวินเต้าฝู่ผู้นี้ พลิกลิ้นเร็วยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ
เมื่อครู่ยังทำท่าขึงขัง เป็นขุนนางผู้ภักดีที่จะทวงความยุติธรรมให้องค์ชายเก้า ตอนนี้กลับกลายเป็นสุนัขขายชาติที่กระดิกหางขอความเมตตา
“พอได้แล้ว ลุกขึ้นมาคุยกัน” เซียวจวินหลินเอ่ยเสียงเรียบ ยื่นมือทำท่าจะช่วยประคอง
“ขอบคุณท่านซื่อจื่อ! ขอบคุณท่านซื่อจื่อ!”