กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 123.ว่านฉีอันผู้ซ่อนคม ปรมาจารย์ขั้นทงเสวียนระดับสมบูรณ์
ดึกสงัด ราตรีมืดมิดดุจน้ำหมึก
สามชั่วยามให้หลัง ห้องรับรองเรือนเหนือ จวนเจิ้นเป่ยอ๋อง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูถี่รัวดังขึ้น
“ท่านซื่อจื่อ บ่าวเฒ่ากลับมาแล้วขอรับ”
ลุงจ้าวที่เคาะประตูพูดได้แค่ครึ่งประโยค คำพูดที่เหลือก็ติดอยู่ที่คอหอย
เพราะทันทีที่ประตูเปิดออก เหวินเฟยเฟยก็วิ่งสวนออกมาด้วยท่าทางตื่นตระหนกเหมือนกวางน้อย พลางกระชับเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่
เบื้องหลังนาง เซียวจวินหลินเพียงแค่สวมเสื้อคลุมตัวนอกอย่างใจเย็น ผูกเชือกเอวแบบลวกๆ
ลุงจ้าวหลับตาลงทันที... เขารู้ตัวว่ามาผิดจังหวะอย่างแรง