บทที่ 94.เสิ่นจืออินถูกรุมประณาม

บทที่ 94.เสิ่นจืออินถูกรุมประณาม

ค่ายทหารซีซาน

เจียงหมิงตาแดงก่ำ จ้องเขม็งไปยังชายตรงหน้า

หัวที่กลิ้งอยู่บนพื้น ยังคงหลอกหลอนสายตาเขา

“เซียวจวินหลิน!”

เซียวจวินหลินยังคงสงบนิ่งดุจเมฆขาวสายลมพลิ้ว

“ทำไม? ยังคิดจะเอาเรื่องที่ข้าฆ่าหัวหน้าองครักษ์ของท่าน ทำให้แผนการใหญ่ของท่านล่าช้าอีกหรือ?”

น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ระลอกคลื่นอารมณ์ แต่กลับดังกึกก้องดั่งฟ้าผ่ากลางสมองของเจียงหมิง

ความโกรธเกรี้ยวของเจียงหมิง ถูกความหวาดกลัวเข้าครอบงำในพริบตา!

แผนการใหญ่?