0157

⬢⬢⬢

ตอนที่ 156 อาหารเช้า

เมืองหลวงเป็นเมืองโบราณ แต่เธอไม่เคยเป็นเมืองที่เงียบสงบเลย

กู้สือปั่นจักรยานออกจากประตูดันต่ายฝั่งตะวันออก ตรงไปยังถนนเยวี่ยถานใต้ แล้วเริ่มปั่นไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีจุดหมาย

เขากำลังหาร้านอาหารเช้า

หลังจากออกจากบ้าน ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของกู้สือคือการไปกินอาหารเช้าสักมื้อ ไม่มีเรื่องฟุ้งซ่านอื่นใด เขารู้ดีว่าหากตนเองดึงดันที่จะหาวิธีสร้างสมอขึ้นมาอย่างจงใจ สุดท้ายแล้วอาจใช้เวลาทั้งวันโดยไม่ได้อะไรเลย

ดังนั้นกู้สือจึงตัดสินใจปล่อยทุกอย่างให้จิตใต้สำนึกเป็นผู้ตัดสิน เผชิญหน้าด้วยจิตใจที่เป็นปกติที่สุด และมองว่าการออกเดินทางครั้งนี้เป็นการออกไปเดินเล่นซื้อของธรรมดา ๆ คนหนึ่ง

และตอนนี้จิตใต้สำนึกของเขากบอกว่า ยามเช้าที่สายลมเบาบางและแสงแดดอ่อน ๆ เหมาะที่สุดกับการกินอาหารเช้าร้อน ๆ เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นอันแสนวิเศษของวัน

แม้ว่าเมืองหลวงจะไม่ใช่เมืองแห่งอาหารอร่อย แต่กู้สือก็ยังพอจำได้ว่ามีของว่างอยู่ไม่กี่อย่างที่ถูกปากเขา

ตำแหน่งที่เขาอยู่ตอนนี้คือวงแหวนรอบที่สามของเมืองหลวง ตามหลักแล้วของว่างชื่อดังและร้านค้าขึ้นชื่อส่วนใหญ่จะกระจุกตัวกันอยู่ในวงแหวนรอบที่สอง แต่กู้สือไม่ได้วางแผนจะเข้าไปในวงแหวนรอบที่สอง