0158

⬢⬢⬢

ตอนที่ 157 สมอ

กู้สือมองท่าทางเหมือนผู้ปกครองของเขา แล้วคาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายน่าจะมีครอบครัวมานานแล้ว และการศึกษาภายในครอบครัวก็น่าจะทำได้ดีมากเช่นกัน

แน่นอนว่าเขาคงไม่สามารถพูดคุยโดยตรงกับอีกฝ่ายได้ว่าตนเองกำลังกลุ้มใจเรื่องอะไร อย่างเช่นเรื่องความเป็นเทพอะไรพวกนั้น การพูดออกไปมีแต่จะกระจายข่าวเรื่องสภาพจิตใจของตนเองที่ไม่ค่อยสู้ดีนักจากระดับบนลงสู่ประชาชน

หากต้องการพิสูจน์ว่าสิ่งที่ตนเองพูดไม่ใช่เรื่องโกหก ก็ยังต้องแสดงความสามารถของตนเองออกมา ถึงตอนนั้นเขาคงจะได้สวมบทบาทเป็นโฮมแลนเดอร์เข้าจริงๆ ซึ่งคงจะยุ่งยากน่าดู

ดังนั้น กู้สือจึงอ้อมค้อมแล้วพูดด้วยน้ำเสียงคลุมเครือว่า

“ผมค่อนข้างไม่แน่ใจว่าแรงจูงใจของตัวเองคืออะไร ไม่รู้ว่าควรจะก้าวไปข้างหน้าเพื่ออะไรกันแน่”

“บางครั้งผมก็รู้สึกสับสน รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกลายเป็นคนที่ไม่เหมือนเดิมไปแล้ว หลายๆ สิ่งที่เคยทำให้ผมซาบซึ้งใจในอดีต ตอนนี้กลับเหมือนจะสูญเสียความรู้สึกแบบนั้นไปหมดแล้ว”

“ผมมักจะรู้สึกอยู่เสมอว่า ตัวเองกำลังสูญเสียเงาของอดีตไป”

หลังจากชายคนนั้นฟังจบก็ตบขาตัวเองด้วยความเข้าใจอย่างถ่องแท้ หลังจากกลืนเครื่องในตุ๋นในปากลงไปแล้ว เขาก็พูดขึ้นว่า