0156

⬢⬢⬢

ตอนที่ 155 ความเป็นเทพ

“……”

กู้สือมองเหม่อไปยังเพดาน นอนอยู่บนเตียงโดยไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ

เพดานที่หรูหราและสะอาดตานั้นเพียงแค่มองก็ทำให้รู้สึกเจริญหูเจริญตา แสงอรุณที่ส่องผ่านผ้าม่านโปร่งกระทบลงบนพื้น แล้วสะท้อนขึ้นสู่เพดาน ส่องสว่างโคมไฟแขวนที่ประดับประดาด้วยผลึกแก้ว ยิ่งทำให้เบื้องหน้าดูงดงามน่ามอง

ทว่าน่าเสียดายที่กู้สือไม่ได้มีความรู้สึกร่วมกับสิ่งเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

เวลานี้คือเช้าวันที่สองหลังจากเขาหวนคืนสู่โลกจริง น่าจะราว ๆ 5-6 โมงเช้า

เมื่อวานนี้ หลังจากผ่านพิธีต้อนรับของคณะทำงานวิเคราะห์มา เขาก็ถูกลากไปร่วมงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จอย่างเป็นกิจลักษณะ ได้ลิ้มลองอาหารเลิศรส ได้เข้าพบผู้นำสูงสุด และได้รับคำชมเชยยกย่องอย่างล้นหลาม

ว่ากันว่าตามขั้นตอนเดิมแล้ว หลังงานเลี้ยงฉลองเขาจะต้องกล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าประชาชนทั่วประเทศด้วยซ้ำ แต่ท่านเฉียนในตอนนั้นมองออกว่าเขาไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยจริง ๆ จึงใช้เหตุผลว่า “กู้สือเหนื่อยมากแล้ว พวกเราอย่าไปรบกวนเขาเลย” เอ่ยปากขอร้องต่อผู้นำสูงสุด

ส่วนผู้นำสูงสุดก็ยินดีต้อนรับเป็นอย่างยิ่งด้วยความเต็มใจ โบกมือใหญ่จัดห้องชุดประธานาธิบดีที่อาคารหมายเลขสิบสองแห่งเตี้ยวไถให้กู้สือ เพื่อให้เขาได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ พร้อมทั้งโอนอำนาจการจัด 100% เกี่ยวกับกำหนดการทั้งหมดของเขาหลังจากนี้ให้แก่ท่านเฉียนดูแลแต่เพียงผู้เดียว