เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 146 การหลอมรวม
จนกระทั่งถูกเซียนอัญเชิญกลืนเข้าไปในร่าง ในวินาทีกนั้น กู้สียังคงรักษาจิตสำนึกและความคิดของตนเองเอาไว้ได้
ทว่า ร่างกายของเขากลับหายไปเสียแล้ว คงเหลือไว้เพียงเศษเสี้ยวความคิดล่องลอย ที่กำลังดำดิ่งลงไปสู่สถานที่อันมืดมิดแห่งหนึ่งอย่างต่อเนื่อง
“นี่ฉันเป็นอะไรไป……”
กู้สือคล้ายจะรู้สึกถึงร่างกายของตัวเอง และคล้ายจะไม่รู้สึกถึงอะไรเลย
เขาลองขยับมือ ความรู้สึกภายในจิตสำนึกราวกับกำลังบอกเขาว่าเขากำลังขยับมือจริง ๆ ทว่าเขากลับไม่มีความรู้สึกที่แท้จริงแม้แต่น้อยนิด
“นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก กายวิญญาณของนายกำลังหลอมรวมเข้ากับกายวิญญาณของมัน ส่วนที่แสดงผลออกมาเป็นเนื้อหนังย่อมสลายหายไปตามความคืบหน้าของการหลอมรวมอย่างเป็นธรรมชาติ”
ท่ามกลางความคิดที่เคลื่อนไหว เสียงของอามอนก็ดังแทรกขึ้นมาอย่างเงียบเชียบพร้อมกับรอยยิ้มที่คุ้นเคย