0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 การลบหลู่

“กู้สือสลบไปนานแค่ไหนแล้ว…”

ท่านเฉียนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพราะในใจกังวลจนไม่กล้าละสายตาจากหน้าจอเลยแม้แต่เสี้ยววินาที กลัวว่าจะพลาดข้อมูลสำคัญบางอย่างไป เขาจึงไม่ได้ดูเวลามาเลยตลอด ดวงตาจ้องจนแห้งและล้า เส้นเลือดฝอยที่เคยจางลงบ้างจากการได้พัก ก็กลับมาปรากฏชัดขึ้นอีกครั้ง

หวังเหวยเจี๋ยกลืนน้ำลาย อ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา

“ผ่านไปประมาณ… สองชั่วโมงแล้วครับ”

“สองชั่วโมงแล้วงั้นหรือ… นั่นก็แปลว่าตอนนี้ใกล้จะตีสามแล้ว?”

“ครับ ใช่ครับ พิธีกรรมทางศาสนาของพวกเขาเริ่มขึ้นตอนประมาณเที่ยงคืน”

“อีกสักพักก็จะสว่างแล้ว…”