0144

⬢⬢⬢

ตอนที่ 144 แผ่นหลังพิงกำแพง

ทันทีที่แสงแห่งความองอาจสาดส่องลงมาโดนหนวดของเซียนอัญเชิญ หนวดขนาดมหึมาเส้นนั้นก็หดตัวลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ควันสีดำระเหยหายไปอย่างรวดเร็วดั่งผืนน้ำใต้แสงแดดแผดเผา ส่งเสียงดังซู่ซ่าพร้อมกับส่งกลิ่นเหม็นไหม้ออกมาอย่างต่อเนื่อง

"โฮกกกกก!"

เซียนอัญเชิญที่ซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มควันสีดำกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของมันบิดเบี้ยวและดิ้นพล่าน พยายามดึงหนวดกลับเข้าร่าง แต่หนวดเส้นนั้นกลับถูกตรึงไว้กับที่อย่างไร้การตอบสนอง ไม่ว่ามันจะดึงกระชากอย่างไรก็ไม่อาจเรียกกลับมาได้

"ไม่มีประโยชน์ห่วงเวลาไม่ใช่สิ่งที่จะทลายลงได้ง่ายดายปานนั้นหรอกนะ"

อามอนเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี ก่อนที่เขาจะเงยหน้ามองท้องฟ้าและเอื้อnเอ่ยวาจากับแหล่งที่มาของแสงด้วยความพึงพอใจ

"ความร่วมมือของเรายังถือว่ายอดเยี่ยมมากเลยไม่ใช่เหรอ ตั้งแต่แรกเริ่มแค่วิเคราะห์ตกลงทำข้อตกลงกับฉันซะก็สิ้นเรื่องแล้วแท้ๆ"

อามอนยังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงแค่นฮึดดังมาจากฟากฟ้าอันไโพ้น แสงสว่างเส้นเล็กถูกแยกตัวออกมาและพุ่งตรงเข้าใส่เขา

อามอนไม่ได้หลบหลีก เขายังคงเผชิญหน้ากับลำแสงที่พุ่งลงมาด้วยรอยยิ้มที่คาดการณ์ไว้อยู่แล้ว