กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“วัตถุดิบพวกนี้ดีจริง ๆ ทำยังไงก็อร่อย ฉันไม่เจอเมล็ดเสียสักเมล็ด” แม่ฉู่กินเมล็ดสนจนติดใจไม่หยุด
“เธอกินเมล็ดสนน้อย ๆ หน่อย ย่อยยาก” พ่อฉู่ทนดูต่อไม่ไหว
“ฮ่า ๆ แม่ ยังมีของอร่อยอีกเยอะ แม่อย่าเอาแต่จ้องเมล็ดสนอย่างเดียวนะ อ้อ ใช่ ในมิติระบบของฉันยังมีเนื้อวัวตากแห้งที่ให้หุ่นยนต์ดูแลบ้านใช้เนื้อกระทิงป่าทำไว้ด้วย ฉันจะเอาออกมาให้พวกแม่นะ”
ฉู่เจียวกลับเข้าไปในห้องหยิบจานสองใบ มาใส่รสเผ็ดกับรสดั้งเดิมอย่างละจาน
“ลองชิมดู เนื้อกระทิงป่าที่นั่นทำเป็นเนื้อวัวตากแห้งหอมมาก ไม่มีกลิ่นคาวเนื้อเลย อร่อยสุด ๆ”
เสี่ยวฮวากำลังหัดแม่ฉู่แกะเปลือกกินเมล็ดสน พอเห็นเนื้อในจานก็รีบยื่นเถาวัลย์ออกมาอย่างอดใจไม่ไหว
“เสี่ยวฮวา รอเดี๋ยวนะ พี่สาวจะเอาตะกร้าของเธอมาใส่ให้”
ฉู่เจียววางจานในมือลงบนโต๊ะ เอาตะกร้าไม้ไผ่ใหญ่ตักให้เสี่ยวฮวาเต็มตะกร้าแล้วยื่นให้ นี่เป็นตะกร้าที่เธอตั้งใจหาออกจากมิติระบบตอนอยู่ระนาบป่า เพื่อให้เสี่ยวฮวาใช้เฉพาะ