ตอนที่ 37 ครอบครัวสี่คน

พอพ่อฉู่กับแม่ฉู่รับดอกไม้มาอย่างระมัดระวัง เสี่ยวฮวาก็ส่ายไปมาบิดตัวกลับมาข้างฉู่เจียว ยื่นเถาวัลย์เส้นหนึ่งพันรอบมือฉู่เจียวแล้วยืนนิ่งอยู่กับที่

อืม ให้ความรู้สึกเหมือนพี่สาวกับน้องสาวจับมือกันเลย

“เจียว…เจียวเจียว เจ้าหายไปไหนมาหลายวัน แล้วไปพาน้องสาวแบบนี้มาจากไหน” แม่ฉู่มองเถาวัลย์น้อยที่พันอยู่กับลูกสาวแล้วใจเต้นระส่ำ แค่ไม่กี่เดือนเพราะลูกสาวคนนี้เธอผ่านเรื่องอะไรมามากเกินไปแล้ว หัวใจของแม่คนนี้ถูกกระตุ้นจนพรุนไปหมด

พ่อฉู่รับรู้ถึงไมตรีและความเป็นมิตรที่เสี่ยวฮวาส่งมา สัญญาณเตือนภัยจึงถูกปลดลงชั่วคราว เขาผ่อนคลายทั้งตัว

มองดอกไม้สีทองในมือ ดอกนี้งดงามประณีตเกินไป ไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตที่จะมีอยู่บนดาวสีน้ำเงินเลย

หรือว่าลูกสาวจะบังเอิญเข้าไปในดินแดนลับบำเพ็ญเซียนที่ไหนสักแห่งในป่าลึกเขาไกล ต้องยอมรับว่าหลังจากอ่านนิยายมาหลายเดือน จินตนาการของพ่อฉู่กว้างไกลอยู่เหมือนกัน

เขายื่นมือออกไปลูบเถาวัลย์ของเสี่ยวฮวาที่อยู่ไม่ไกลอย่างสงสัย นุ่ม ๆ เย็น ๆ ช่างเป็นสายพันธุ์ที่มหัศจรรย์จริง ๆ