เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โต๊ะอาหารในห้องรับแขกบ้านสกุลฉู่เป็นโต๊ะกลมที่มีฐานหมุนได้ กับข้าวเก้าจานวางเต็มโต๊ะ
“ล้วนเป็นกับข้าวแบบบ้าน ๆ พวกคุณอย่าเกรงใจนะ” แม่ฉู่ยิ้มแล้วเชิญพวกเขานั่ง
“กับข้าวเยอะขนาดนี้ พวกคุณสุภาพเกินไปแล้ว” เฉินฮ่าวพาภรรยาและลูกสาวนั่งลง เขาช่วยขนของมาครึ่งวัน พอได้กลิ่นอาหารก็หิวขึ้นมาจริง ๆ
“หอมมาก ขอบคุณพี่ พวกเราจะหน้าด้านกินเลยนะ” หูเทานั่งทางขวาของเจ้านายตัวเอง ทางซ้ายเป็นภรรยา ถัดไปเป็นลูกชายของตัวเอง
“เที่ยงวันแบบนี้ไม่ได้เตรียมเหล้าไว้ให้พวกคุณ ได้แต่ให้ดื่มน้ำผลไม้คั้นสด รีบกินอาหารตอนยังร้อนเถอะ ขอโทษจริง ๆ นาน ๆ มาทีได้มาเที่ยวแต่ต้องมาช่วยงานบ้านเรา” แม่ฉู่นั่งลงข้างลูกสาวเฉินฮ่าว ส่วนข้างพ่อฉู่คือลูกชายหูเทา
“ไม่ต้องเตรียมเหล้า น้ำผลไม้ก็ดีมาก พวกเราจะเก็บท้องไว้กินกับข้าวเยอะ ๆ” เฉินฮ่าวพูดยิ้ม ๆ ที่บริษัทต้องดื่มสังสรรค์ก็เลี่ยงไม่ได้ ตอนลาพักก็พยายามเลี่ยงให้ได้มากที่สุด
“เด็ก ๆ กำลังโต ต้องกินเนื้อเยอะหน่อย” พ่อฉู่คีบน่องไก่ตุ๋นซีอิ๊วให้น้องชายหูเทาที่อยู่ข้าง ๆ ก่อน อีกน่องหนึ่งแม่ฉู่คีบให้ลูกสาวเฉินฮ่าว