บทที่ 155 อาคนรองตระกูลหลี่

บทที่ 155 อาคนรองตระกูลหลี่

"ถ้าวันนี้แกไม่ยอมขอโทษ เรื่องนี้ก็อย่าหวังว่าจะจบง่ายๆ"

ฉีต่งเสียนมองหยางเหวินไค่พลางล้วงกระเป๋ากางเกง เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

แววตาของหยางเหวินไค่แทบจะพ่นไฟออกมาได้ กัดฟันแน่นจนส่งเสียงกรอด เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ อยู่ตรงหน้าผาก "ดี ดีมาก กล้าไม่เบานี่หว่า!"

"ไม่ต้องให้แกบอก เรื่องวันนี้ก็ไม่มีทางจบแค่นี้แน่!"

"นึกไม่ถึงว่าเมืองจงไห่จะมีคนบ้าดีเดือดอย่างแกโผล่มา แม้แต่ฉันก็ยังกล้าลงมือด้วย!"

ระหว่างที่กำลังพูดอยู่นั้น รถหรูคันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอดในลานจอดรถ ประตูรถเปิดออกพร้อมกับหลี่เทียนลั่วและชายวัยห้าสิบหกสิบปีคนหนึ่งก้าวลงมา