บทที่ 156 หลอมรวมเป็นหนึ่ง

บทที่ 156 หลอมรวมเป็นหนึ่ง

กลิ่นอายคุกคามที่อาสองหลี่แผ่ออกมานั้นรุนแรงจนไม่ต้องบรรยาย เพียงแค่ก้าวเท้าออกมาง่ายๆ ก้าวเดียว ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก!

หัวใจของหลี่อวิ๋นหว่านอดไม่ได้ที่จะกระตุกวูบ เริ่มรู้สึกเป็นห่วงฉีต่งเสียนขึ้นมา

‘หมอนี่ไม่รู้จักคำว่ากลัวเลยหรือไงนะ เจอใครก็พร้อมบวกไปสุดทางตลอด’ หญิงสาวได้แต่หัวเราะขื่นในใจ

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงกับแรงกดดันอันน่ากลัวของอาสองหลี่ ฉีต่งเสียนกลับมีท่าทีราบเรียบเป็นปกติ ราวกับจะเอ่ยคำว่า "แค่นี้เองเหรอ" ออกมาอย่างไรอย่างนั้น

"คนหนุ่มมีความกล้าเป็นเรื่องดี แต่ถ้าปากไม่มีหูรูด ก็เท่ากับรนหาที่ตาย!" อาสองหลี่เอ่ยเสียงเย็น