กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 154
ฉีต่งเสียนเดินมาตรงหน้าหยางเหวินไค่อย่างเงียบๆ พลางจ้องมองอีกฝ่ายตาเขม็ง
หากเป็นพวกนักโทษในคุกโยวตูมาเห็นเขาในสภาพนี้ คงได้คุกเข่าร้องขอชีวิตกันตรงนั้นแล้ว เพราะถ้าผู้คุมรองฟิวส์ขาดขึ้นมา ผลที่ตามมามันสาหัสแน่!
"คิดว่ารถตัวเองเจ๋งมากงั้นเหรอ? เกือบจะชนคนตายแล้วยังไม่ต้องขอโทษอีกใช่ไหม?" ฉีต่งเสียนถาม
"ไม่ใช่รถฉันที่เจ๋ง แต่เป็นฉันต่างหากที่เจ๋ง! คนอย่างฉัน ต่อให้ขับรถสามล้อ พวกบ้านนอกอย่างแกก็ไม่มีปัญญามาตอแยได้หรอก!" หยางเหวินไค่แค่นเสียงหัวเราะเยาะ
ชายหนุ่มพยักหน้ารับ ก้มลงหยิบอิฐบล็อกขึ้นมาหนึ่งก้อน
เขาขว้างอิฐก้อนนั้นออกไปสุดแรง เสียงดังโครม! อิฐพุ่งทะลุกระจกหน้ารถเบนซ์จนแตกยับ รอยร้าวลามระแหงไปทั่วทั้งบานราวกับใยแมงมุม