บทที่ 148 แย่งปืน

บทที่ 148 แย่งปืน

"ดีมาก ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับฉันแบบนี้มาก่อน!"

"วันนี้ แกต้องตายอยู่ที่นี่!"

สวีหยางตาแดงก่ำ น้ำเสียงเย็นเยียบ จ้องมองฉีต่งเสียนด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม

ฉีต่งเสียนเหลือบมองลูกน้องทั้งห้าคนของอีกฝ่าย พลอยยิ้มออกมาแล้วถามว่า "พึ่งไอ้ขยะพวกนี้น่ะเหรอ?"

ชายหัวโล้นถึงกับอึ้งไปทันที คนทั้งห้านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือของหลงเหมิน ฉีต่งเสียนกลับกล้าบอกว่าพวกเขาเป็นขยะงั้นหรือ?

"ลุย หักกระดูกมันซะ!" สวีหยางสั่งเสียงเฉียบพลัน บัญชาการให้ลูกน้องคนหนึ่งบุกเข้าไปทันที

ลูกน้องคนนั้นไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งปราดเดียวก็ถึงเบื้องหน้าฉีต่งเสียน พร้อมเงื้อหมัดปืนใหญ่เล็งซัดเข้าที่ใบหน้า