บทที่ 149 ให้โอกาส

บทที่ 149 ให้โอกาส

คุกเข่า?!

ตลอดชีวิตที่ผ่านมา สวีหยางไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องคุกเข่าให้ใคร ปกติมีแต่คนอื่นที่ต้องคุกเข่าต่อหน้าเขาเท่านั้น

"ให้ฉัน สวีหยาง คุกเข่าเนี่ยนะ?"

"ล้อเล่นอะไรอยู่? สมองมีปัญหาหรือเปล่า?"

"อย่าคิดว่ามีปืนในมือแล้วฉันจะกลัว มีปัญญา ก็ยิงให้ตายสิ อยากรู้เหมือนกันว่าจะจบเรื่องยังไง?"

ชายหนุ่มเอ่ยด้วยรอยยิ้มหยัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความโอหัง "อยากให้คุกเข่า เว้นแต่แกจะกลายเป็นฮวงซุ้ยบรรพบุรุษตรงนี้แหละ!"

ความใจเด็ดนี้เรียกสายตาชื่นชมจากพวกเน็ตไอดอลได้อีกระลอก ทุกคนต่างรู้สึกว่าเขามีกระดูกสันหลังและมีราศีของคนใหญ่คนโตอย่างแท้จริง

แววตาของฉีต่งเสียนเย็นเยียบลง พร้อมกับกลิ่นอายสังหารที่แผ่ออกมา