บทที่ 33 ดุดันไม่เกรงใจใคร

บทที่ 33 ดุดันไม่เกรงใจใคร

"พี่จิ้งมาแล้ว ผู้ชายคนนั้นน่าจะเป็นที่พึ่งของเธอ!"

หลี่อวิ๋นหว่านเห็นพี่จิ้งควงแขนเย่เฟิงเดินออกมาจากห้องทำงาน ขนลุกซู่ขึ้นมาทันที

คนรอบข้างเมื่อเห็นหญิงสาวต่างพากันลุกขึ้นทักทาย

และเมื่อหันไปเห็นเย่เฟิง ทุกคนก็รีบก้มหัวลงต่ำ เอ่ยทักทายด้วยความเคารพนอบน้อม "คุณเย่ สวัสดีตอนเย็นครับ!"

เย่เฟิงโบกมือให้อย่างมีภูมิฐาน ก่อนจะเดินตามพี่จิ้งตรงมายังโต๊ะโซฟาของฉีต่งเสียนและหลี่อวิ๋นหว่าน

หลี่อวิ๋นหว่านเอ่ยกับฉีต่งเสียนด้วยสีหน้าขมขื่น "คำพูดเมื่อกี้ของนาย พี่จิ้งคงได้ยินหมดแล้ว ผู้หญิงสองคนที่มาช่วยหนุนหลังนายก็ไปแล้ว แต่ที่พึ่งของเธอพึ่งมา... ทีนี้จะทำยังไงดี?"